رسول خدا

آخرین نوشته های وبلاگ

براي رسيدن به مرتبه ی « عبد اللهی » می بايست رسول اکرم را که انسانِ کامل اسلام است و قرآن جلوه ای از اوست و او قرآن صامت می باشد الگوی عبوديت قرار داد

یک دستگاه گوشی نوکیا 7373 به بهترین وبلاگ فارسی کلیک کنید
سفارشات حضرت رسول (ص)
دو تا تولد
شكست مقدمه ي پيروزي
پيامبر امي
هر چند دير شده بود ولي با خدا آشتي كرد
یه اتفاق خوب
اختتامیه جشنواره الکترونیکی پیامبر اعظم (ص) کلیک کنید
میلاد جلوه ی ذات الهی
شخصيت عرفانی و اخلاقی پيامبر (ص)

پيامبر امي

با سلام

كساني كه مايلند متن كتاب الكترونيكي " پيامبر امي " را در اينترنت مطالعه كنند مي توانند به لينك زير مراجعه كنند .

*** پيامبر امي ***

|لینک این مطلب در وبلاگ شما|

نوشته شده توسط عاشق در بیست و ششم فروردین 1386 و ساعت 11:27

هر چند دير شده بود ولي با خدا آشتي كرد

هر چند دير شده بود ولي با خدا آشتي كرد

دو روز مانده به پايان جهان ، تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است . تقويمش پر شده بود و تنها دو روز ، تنها دو روز خط نخورده مانده بود .

پريشان شد و آشفته و عصباني ، نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد ، داد زد و بد و بيراه گفت . خدا سكوت كرد .جيغ كشيد و جار و جنجال راه انداخت . خدا سكوت كرد . آسمان و زمين را به هم ريخت . خدا سكوت كرد . به پر وپاي فرشته ها و انسان پيچيد ، خدا سكوت كرد . كفر گفت و سجاده دور انداخت ، خدا سكوت كرد .

دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد . خدا سكوتش را شكست وگفت : عزيزم اما يك روز ديگر هم رفت . تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي . تنها يك روز ديگر باقي است . بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن .

لا به لاي هق هقش گفت : اما با يك روز . . . ! با يك روز چه كار مي توان كرد . . . ؟

خدا گفت : آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند ، گويي كه هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را در نمي يابد ، هزار سال هم به كارش نمي آيد . وآنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت : حالا برو و زندگي كن .

او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي درخشيد . اما مي ترسيد حركت كند ، مي ترسيد راه برود . مي ترسيد زندگي از لاي انگشتانش بريزد . قدري ايستاد . . . بعد با خودش گفت : وقتي فردايي ندارم نگه داشتن اين زندگي چه فايده اي دارد . بگذار اين يك مشت زندگي را مصرف كنم . آن وقت شروع به دويدن كرد . زندگي را به سر و رويش پاشيد . زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد و چنان به وجدآمد كه ديد مي تواند تا ته دنيا بدود . مي تواند بال بزند . مي تواند پا روي خورشيد بگذارد . مي تواند . . .

او در آن يك روز ، آسمان خراشي بنا نكرد . زميني را مالك نشد . مقامي را به دست نياورد اما . . .

اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد . روي چمن خوابيد . كفش دوزكي را تماشا كرد . سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آن ها كه او را نمي شناختند سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد . او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد . لذت برد و سرشار شد و بخشيد و عاشق شد ، عبور كرد و تمام شد .

او همان يك روز زندگي كرد ، اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند امروز او در گذشت ، كسي كه هزار سال زيسته بود !

هنوز هم دير نشده . . . .

|لینک این مطلب در وبلاگ شما|

نوشته شده توسط عاشق در بیست و دوم فروردین 1386 و ساعت 10:49